เปลี่ยน...

 


หน้านี้คงเป็นการคุยกับตัวเอง

เพราะหลายคนอ่านแล้วคงมึนว่าอินี่มันบ่นอะไร...ถ้าเขียนตอนนั้น คงเพ้อเจ้อกว่าเยอะ

 

เปลี่ยน

เก็บตกของขวัญปีใหม่ที่ทำเอากรี๊ดกร๊าดก่อนนะ

เพราะอิฉันบ่นๆอยากได้กระเป๋าใบใหม่ที่คล้ายใบเก่า ><  กลับมาจากเทรียปุ๊ปเพื่อนสาวก็ยื่นให้ทันที

 

 

วันจันทร์ที่ 2 มกราคม 2555...

วันแรกที่ต้องทำงานหลังจาก ความสุขผ่านไป

เล่นกับเด็ก  ยิ้มกับเด็ก  ก็ต้องฝืนกัดฟันไว้ไม่ให้น้ำตาไหล  รู้หน้าที่ เดี๋ยวพ้นวันค่อยดราม่า

 

เรื่องที่ผ่านมาเหมือนรู้กันอยู่ 2 คน  แต่พอกลับมาตรงนี้ มองไปรอบๆไม่มีใครเลย ทรมาน

สุดท้ายก็ตัดสินใจคุยกับเพื่อนที่คิดว่าเขาควรจะรู้ เชื่อว่าเขาจะเข้าใจเรา และก็อุ่นใจขึ้นจริงๆ

เพราะอย่างน้อยก็มีคนที่รู้เค้า ของเรื่องที่เกิด เลยไม่ต้องพูดอะไรกันมาก

ขอบคุณนะ :)

. . .

สารภาพบาป??? 
ขอโทษ ไม่ใช่ไม่เสียใจ แต่ในเมื่อแก้ไขอะไรไม่ได้ พูดว่าขอโทษครั้งเดียวก็พอ

เพราะถ้าคำขอโทษมันจะมีค่า ไม่ว่าคำเดียว หรือ 100 คำ มันก็มีค่าเท่ากัน

ขอโทษ  ไม่ได้ขอให้ยกโทษให้ ไม่ได้ขอให้เป็นเหมือนเดิม ไม่ได้อยากเป็นเหมือนเดิม

ที่ขอคือขอให้เชื่อสิ่งที่พูด  แต่ไม่มีใครบังคับความคิดคนอื่นได้  ไม่โกรธนะที่ไม่เชื่อ

เพราะตัวเราเองยังไม่รู้เลยว่าถ้าเราเจอเหตุการณ์แบบนี้ เราจะเชื่อมั้ย

รู้ว่าเจ็บ รู้ว่าเสียใจ . . . เสียใจเหมือนกัน  ไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้

ถามว่าบังคับการกระทำได้มั้ย  บังคับได้สิ แต่จะมีใครมีความสุขมั้ย

ถ้าการกระทำมันไม่สอดคล้องกับความรู้สึกอีกแล้ว  ฝืนไปก็เสียดายเวลา เพราะรู้ว่าไม่ช้าหรือเร็วมันก็จบ

สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือการพูดความจริง  แม้รู้ว่าสุดท้ายแล้วอาจจะไม่เหลือใคร

แต่ไม่เป็นไร  อ่อนแอได้ก็เข้มแข็งได้  แค่ปล่อยให้เวลาค่อยๆเดินผ่านไป...

 

หลายคนบอกว่า ทำไมต้องพูด ทำไมต้องบอก  เก็บไว้ก็ไม่มีใครรู้  ทุกอย่างก็ยังเป็นเหมือนเดิมได้ 

แต่ในเมื่อตัวเราเองไม่เหมือนเดิมแล้ว  ความรู้สึกมันก็ย้ำอยู่ตลอดเวลาว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิม

ไม่อยากให้ใครทำแบบนั้นกับเรา  เราก็จะไม่ทำแบบนั้นกับใครเหมือนกัน

เรื่องของความรู้สึกและการเปลี่ยนแลง ไม่มีใครฝืนกันได้  ความจริงคือสิ่งที่ดีที่สุด

. . . ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลไม่ได้จริงๆ

 

แต่ก็ขอบคุณที่สุดท้ายของวัน ได้รับข้อความที่ทำให้รู้ว่า เรื่องบางเรื่องมันยังไม่จบ :)

 

 


วันอังคารที่ 3 มกราคม 2555

ตื่นขึ้นมาตีสี่ครึ่ง ภาพเหตุการณ์ คำพูด ทุกอย่างวนเข้ามาในหัว  สุดท้ายก็ร้องไห้...

ตอนแรกคิดว่าเช้าแล้ว มองไปที่กระจกหลังคา เห็นพระจันทร์สว่างสวยมาก

แต่ก็พบว่า กำลังมองพระจันทร์อยู่คนเดียว . . . ความรู้สึกต่างจากตอนที่เห็นแสงแรกของปีใหม่

 

 

เปลี่ยน
03-01-2012 : สองวัน กับชุดนอนและห้องเน่าๆ  จะจัดวางอะไรให้มันดูดีไปก็เท่านั้น...


04-01-2012, 01:54 อีกคืนที่ตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะฝันดี ตื่นมาก็ดราม่าเพราะรู้ว่ามันเป็นแค่ฝัน

หยุดเพ้อเจ้อแล้วกลับมาอยู่กับตัวเองสักทีเหอะเบล!!!  I'm trying but right now I can't :(

ตอนบ่ายโอม่ามาหาเด็กๆ ก็อณุญาติให้เบลพักได้ชั่วโมงกว่าๆ

 

เปลี่ยน
Somewhere only we know . . . ขีดๆอย่างหยาบๆ ตอนนั่งวาดรูปกับเด็กๆ

ตลกตัวเอง ดูรูป มีความสุข หัวเราะ . . . แล้วร้องไห้

 

     Share

<< ปาร์ตี้ปีใหม่ เริ่มทำอะไรใหม่ๆ + บอกลา Luxembourg :'(แถลงข่าวเบาๆ >>

ขอบคุณคอมเม้นท์ทุกคอมเม้นท์นะคะ  เชื่อมั้ยว่าเวลาเบลเหนื่อยๆ ท้อๆกำลังใจส่วนหนึ่งก็มาจากคอมเม้นท์นี่แหละ  และก็รู้ว่ามีอีกหลายคนที่อ่านอยู่แต่ไม่ได้เม้นท์  ก็ขอบคุณเช่นกัน  ขอบคุณจริงๆ  หายเหนื่อยเมื่อไร  จะกลับมาตอบคำถามและเม้าท์มอยกันเหมือนเดิม :)

Posted on Fri 9 Mar 2012 16:55

 

 

วิงเวียน ท้องเสีย และดราม่าวาเลนไทน์
I'm done+last Utrecht+1st Brussel+2nd Luxembourg
ไม่มีไร แวะมาเม้าท์หน้าไมค์
ทำงานวันสุดท้าย + ชะนีน้อยดราม่า
แถลงข่าวเบาๆ
เปลี่ยน...
ปาร์ตี้ปีใหม่ เริ่มทำอะไรใหม่ๆ + บอกลา Luxembourg :'(
ดอยไร่องุ่น Bernkastel-Kues + บอกลาสองตายาย Bye Bye Trier
Trier Panorama วันฝนตก + Curry Wurst
Wasserbillig บางส่วน + Trier City Tour กับพี่สาวต่างพ่อต่างแม่
I got you Luxembourg # 2...

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh